Spiegeling

Ik werd er door mijn broer Dick op attent gemaakt dat ik onderaan de lijst stond, van degenen die iets op hun blog geplaatst hadden. Daar had hij ook gelijk in, want dat is al weer drie weken geleden. Hierbij dus mijn bijdrage.
Deze foto is gemaakt bij het meertje in Waalenburgh, op een niet zo mooie dag, met een waterig zonnetje,tijdens één van onze vele fietstochten over het eiland.

Door het oog van de naald.

Ik had al vaker vermeld dat onze Azräel zo'n lieve poes is . Vandaag is dat weer opnieuw bevestigd. Een vogeltje wat tegen het raam gevlogen was landde vlak voor hem in de tuin. Omdat wij dagelijks tientallen vogeltjes in de tuin hebben, ziet hij ze niet als prooi, maar meer als vriendjes, denk ik. Ook zijn zusje Gismo toonde niet veel belangstelling in een lekker hapje.Na een kwartiertje gezellig samenzijn vloog de mus weer weg, en konden de poezen verder gaan met hun luie leventje, zonder het vogeltje ook maar één veertje gekrenkt te hebben. Het musje heeft thuis vast veel te vertellen.

Tijmen

Onze kleinzoon Tijmen.. Nu vijf maanden oud. We zijn erg blij met hem.

Pootje baden.

Je mag dan wel groot en sterk zijn, maar het blijft toch heerlijk om even af te koelen in de vijver van de baas.
Dit fraaie tafereeltje is te zien op het buitenverblijf van Frits Langeveld, aan de Schilderweg.

Zoef de haas.

Slechts 120 gram weegt deze kleine, die wij dagelijks vele malen met een spuitje, melk voeren. Speciale Kittens Milk, aangelengd met een flinke scheut vette koffiemelk. We hopen dat hij de haal te pakken krijgt, en flink gaat groeien. Gevonden op de weg, bij de Meierblis in 't Noorden door mijn zwager. Wij passen hem tijdelijk op, wegens vakantie van hem.

Gismo.

Gismo, Het zusje van Azräel. Een lief , mooi poesje, alleen ´spoort" ze niet helemaal. Erg bang, van iedereen, en van alles wat even anders is. Na bijna vier jaar komt ze sinds kort , als het heel stil en rustig in huis is, soms 's avonds bij me op schoot zitten. Dit vreemde gedrag schijnt heel vaak bij "Lapjeskatten" voor te komen. Maar verder is ze heel erg lief.

Lang zal hij leven!

Een oud schuurtje, midden op een graanland.
Het schuurtje, (waarschijnlijk een monument o.i.d.) mag niet gesloopt worden.
De eigenaar wil het echter graag kwijt, omdat het een obstakel is en hij er alleen maar last van heeft. Daarom haalt hij er steeds dakpannen vanaf (stormschade) in de hoop dat het snel verrot en instort. Helaas hebben een aantal buren op een dag dat hij naar de "overkant" was, nieuwe panlatten getimmerd en de dakpannen bij zijn boerderij opgehaald en weer netjes op het dak gelegd. Dit tot grote woede van de eigenaar die al een aantal jaren de daders probeert te achterhalen.