White in Full Color

Met dit mooie licht en de felle kleuren, kon ik het niet laten om een "gewone"meeuw op de foto te zetten.

Het laatste licht (II)

Een heel mooie dagsluiting. Ook wel een beetje geholpen door de computer, maar het was de moeite waard om te fotograferen.

Natte voeten.

Deze foto's zijn gemaakt om negen uur, een uur na de hoogste waterstand. Normaal steken de witte meerpalen een stuk boven de schepen uit. Mijn dochter werkt in een restaurant op de haven en moest tot half twaalf wachten eer zij met lange laarzen aan , naar binnen kon. Het was dweilen geblazen, omdat de schotten voor de deuren niet hoog genoeg waren om het water tegen te houden. Gelukkig komt dit niet vaak voor.

Het laatste licht

Op een herftstige dag aan de waterkant, geeft tegenlichtfoto's met weing kleur.

Transport

Met dit stoere voertuig wordt je vervoerd van de steiger naar het Posthuis.Als je bij hoog water aankomt, moet de truck eerst honderden meters door het zeewater rijden om bij de steiger te komen, hetgeen een sprookjesachtig beeld geeft.
Een beetje Spartaans, maar dat wordt ruimschoots vergoed door de aanwezigheid van een medewerker die tijdens de rit een gedicht voordraagt, uit eigen werk. Nog leuker is dat in de banden van de truck een gedicht is uitgesneden, en dit dan in het natte strandzand afdrukt.

laatste stappen op Texel

Bij dit kleurrijke kaartenverkoophuisje start het avontuur.

Hier zet je je laatste stappen op Texel als je met de boot "de Vriendschap" van Sil Boon naar Vlieland wil varen. Deze grotendeels uit juthout opgebouwde steiger is het begin van een avontuurlijke tocht over zee, nog een gammele steiger, en een spannende rit in een grote omgebouwde truck over de enorme Vliehors,(waar ook tussendoor met F16's geschoten wordt). Dan verder klautert de truck door de duinen, naar het Posthuis op Vlieland.Vandaar kun je per fiets het eiland verkennen. s'Avonds vaart hij weer terug.Geen trip voor "WATJES". Vaart alleen in de zomer.

Nummer 100

Al meer dan 25 jaar hebben wij een Familiekrant, genaamd "de Barometer". Zoals je kunt zien is dit nummer 100. (Deze voorpagina is een ingekleurde versie van de allereerste uitgave).Ieder kwartaal komt er een editie uit, met berichten, nieuwtjes over huwelijken, geboorten en (helaas) soms ook sterfgevallen uit. Ook veel reisverslagen, verhuizingen en allerlei dingen die in een familie gebeuren. Dit alles op papier gezet door mijn broers en zusters, en soms door één van de kinderen, of tante, neef of nicht. Als er weer een editie uitkomt is het altijd leuk, maar het grote nieuws is toch altijd bekend. Echter voor degenen die alle 100 exemplaren bewaard hebben is het een fantastisch naslagwerk geworden, en hopenlijk wordt dat het ook voor onze kinderen en kleinkinderen.