Boswandeling

Tijdens onze wandeling door de "Dennen", (het in de dertiger jaren aangeplantte bos) kwamen wij diverse fraaie details, aan de bomen, tegen. Het bos is nu saai en zompig, maar voor de geoefende kijker is er altijd veel te zien.


Een eenzame denneappel is op een tak blijven staan, terwijl de meeste van zijn soortgenoten al op de grond liggen.


Zelfherstellend.
Een wond aan de boom, omdat er een tak af gezaagd is, wordt door de bast weer langzaam aan afgesloten.

Laura.

Mijn eerste foto, op deze nieuwe Blog.
(De rest is afkomstig van Texel in Vogelvlucht)
Mijn (enigste) dochter Laura. Speciaal voor de Kerstdagen, de "krul" in het haar.
Verder valt er niets aan toe te voegen.
Ik ben trots op haar.

Tijmen, 1 jaar!

Op 20 december werd ons eerste en enigste kleinkind Tijmen, 1 jaar.
Zijn trotse ouders hadden hem in de kinderstoel gezet, met een stuk taart, in de hoop dat hij dit met zijn handen zou opeten en vooral over zichzelf zou smeren. Helaas is hij net, als onze kinderen, netjes op gevoed, en ging lekker met twee lepeltjes zitten eten. De verwachtte foto van een kind onder de taart, kon tot verdriet van zijn pappa niet gemaakt worden, dus heb ik deze maar gemaakt.

Ouwe Sunderklaas 2009

Ouwe Sunderklaas, een feest op 12 december. Het wordt bijna alleen op Texel gehouden, en is een soort carnaval. Op deze avond worden de plaatselijke gebeurtenissen uitgebeeld, en vooral met een zeer kritische noot voorgedragen. Iedereen kan hierbij zijn vrede of onvrede o.i d uitdragen door een gebeurtenis, roddel of b.v. een politieke miskleun (één van de vele") te "speulen". Verkleed, alleen met een bord op je rug, of in groepen, evt. op een wagen rijdt men door de dorpen, langs de jury. Helaas raakt het "speulen" wat op de achtergrond, want de jeugd heeft hier niets mee,en gaat alleen verkleed, om de hele nacht stevig door te feesten. Ook veel "overkanters" komen dan hier naar toe, hetgeen de ouderwetse gezellige Ouwe Sunderklaas minder gezellig doet zijn. Als het op een doordeweekse dag is, zijn er minder "overkanters", en komen er ook meer Texelaars op de been, want menigeen blijft door de drukte in het weekend al thuis. In de buitendorpen wordt Ouwe Sunderklaas nog wel ouderwets gespeuld, ook bij de bewoners in huis.
Hierbij twee foto's van mijn jongste zoon met zijn vriendin. Fervente feestgangers als ze zijn, vonden ze het dit jaar ook te druk met "vreemdelingen", wat meestal zo is in het weekend. Maar ze hebben wel genoten, en waren de andere dag nog best fit, omdat je voor een biertje soms een half uur in de rij moest staan. (Gelukkig is er tegenwoordig de gewoonte om de volgende dag te gaan "Na-klazen", en is vaak gezelliger voor "eigen"mensen.)
Een fraai stel, om te zien.

Hector. (Winner of the game)

Hier een paar foto's van "Hector".(een algeneter) Ongeveer 12 cm lang, mooi en vredelievend. Hij houdt echter wel van eitjes, zoals te zien op voorgaande post. De volgende dag waren de Maanvissen dermate van slag , dat zij de jonge Maanvisjes gingen verjagen en opeten. Slechts drie jonkies heb ik kunnen redden en deze ondergebracht in het aquarium van mijn schoondochter. Ik zal nu moeten beslissen wie het veld moet ruimen. De Maanvissen of Hector. Een moeilijke keuze.

Tik een eitje.

Inmiddels zijn de jonge Maanvisjes zo groot dat ze zelfstandig door het aquarium zwemmen. Ongeveer 7mm groot zijn ze. Een reden voor de jonge ouders om weer een nieuw broedsel te produceren. Op de voorruit van het aquarium, in plaats van op een blad van een plant. Heel mooi om te zien. Alleen hadden ze geen rekening gehouden met "Hector", een grote algeneter, die echter ook graag eitjes lust. Net als de eerste keer ging hij met zijn grote bek , als een stofzuiger over de eitjes, en na enkele minuten was er niets meer van de nieuwe kinderkamer te zien. Helaas, maar het is de natuur. "Hector" is ook de enigste vis die niet door de Maanvissen weggejaagd wordt. Vorige keer had ik een glasplaat er tussen geplaatst, maar soms moet je de natuur zijn gang laten gaan.

Raindrops

Eén van de eerste dingen die wij 's morgens doen, is "kippen hoeden". Wij laten dan onze drie kippen een tijdje uit het hok, zodat zij lekker gras kunnen pikken. Omdat je er wel bij moet blijven, anders vertrappen ze in een oogwenk alle planten, sta ik altijd een kwartiertje in de tuin te wachten. Vanochtend hingen er weer eens prachtige regendruppels aan de waslijn, en het leek me leuk die eens vast te leggen. Het is altijd wel zaak om dit heel voorzichtig te doen, omdat bij de geringste aanraking van de waslijn de druppels er af vallen, en dan ook de druppels in de camera vallen, omdat je slechts enkele centimeters er van af moet blijven. Vandaar ook de geringe scherptdiepte.